—aap= <> rî fecit Hæc Arïstotelis de fède animæ in corde fèntentia ad noftra ufque tempo- ra in vulgari loquendi modo confèrvata videtur , cum vulgus hominem boni animi bonum cor habere dicat, & ipfî moralis li- teraturæ fcriptores dotum animi expolitio- nem vocent t>ie SBilbung î>e$ S^tïtfï Melius de ufîi cerebrf fènfîfle dudum ante Aristotelem Hippocratem confiât, qui dicit Libro de irjania : eo tempore homi- nem fapere, quo cerebrum quiefcit; quan- quam alio libro de corde > qui ad fpurios re- fertur, mentem hominis in finiftro cordis ventriculo ponat. Aliter quoque fènfit Arïstotelis præceptor Plato 5 qui animæ facultates très fèdibus diftinâas agnovit, quarum unam concupifcibilem in hepate3al- teram irrafcibilem in corde, tertiam ratio¬ nalem in cerebro refïdere ftatuerat ; qua in re & Galenüm 3 & Vesalium, Fernelium y aliosque fequaces habuit, qui propterea etiam triplices fpiritus admfierunt : natu¬ rales, qui ab hepate cum fanguine pro- deaut ; vitales 5 qui a corde per arterias ad totum corpus ferantur $ & animales, qui ex cerebro per nervös ad omnes corporis partes dimanent - §. IL Sententia Galcni. Ab Arïstotelis de ufu cerebri fènten¬ tia deflexerunt ejus difcipuli Erasistratus ac A 3 Hero-